Tar éis am próisis áirithe maidir le fuarú aeir, caithfidh píopaí cruach ghalbhánuithe te-tumtha dul faoi fhuarú uisce láithreach. Le linn an fhuaraithe aeir, laghdaíonn teocht na bpíopaí cruach ghalbhánuithe te-tumtha go mall, rud a ligeann do na hadaimh since leanúint ar aghaidh ag scaipeadh i dtreo an tsubstráit chruach agus na n-adamh iarainn a idirleathadh i dtreo an chiseal since. Mar thoradh air sin, déantar an ciseal since íon a chaitheamh de réir a chéile go dtí go bhfuil sé ídithe go hiomlán. Ag an bpointe seo, níl dromchla an phíobáin chruach ghalbhánuithe te-tumtha clúdaithe a thuilleadh le ciseal since íon lonracha ach ina ionad sin le ciseal cóimhiotail iarann-since liath-dubh. Chun ciseal cóimhiotal iarainn-since atá tiubh go cuí agus dromchla ciseal since íon lonracha a bhaint amach, is gá cosc a chur ar idirleathadh leanúnach adamh iarainn agus since. Is é seo an réasúnaíocht a bhaineann le fuarú uisce a dhéanamh láithreach tar éis an t-am próiseas sonraithe.
Buntáiste eile a bhaineann le fuarú uisce ná cosc a chur ar phíopaí cruach ghalbhánuithe ardteochta te-tumtha dul isteach sa réiteach pasivation agus a dhéanann difear dá éifeachtacht. Níor chóir go mbeadh teocht an tuaslagáin pasivation níos mó ná thart ar 50 céim.
