Cad iad na tionchair a bhíonn ag an iomarca ama a thriomú do phíopaí cruach?

Nuair a dhéantar píopaí cruach atá brataithe le tuaslagóir a thriomú in oigheann thriomú, is féidir dhá impleachtaí a bheith ag an iomarca ama a thriomú: is é ceann amháin am triomú ró-fhada ag teocht níos airde, agus an ceann eile am a thriomú ró-fhada ag teocht níos ísle. Má tá an t-am a thriomú ró-fhada ag teocht níos airde, déanfar an tuaslagóir a ró-théamh, rud a fhágann go dtiocfaidh scorching agus buí ar dhromchla an phíobáin chruach. Caillfidh tuaslagóir den sórt sin a éifeacht chuiditheach agus beidh easnaimh galbhánú mar thoradh air. Ar an láimh eile, má tá an t-am a thriomú ró-fhada ag teocht níos ísle, ní bheidh an taise sa tuaslagóir galú go tapa. Nuair a aistríonn an taise i dtreo foircinn na bpíobán cruach, fanfaidh sé ar bhallaí istigh na bpoll ag an dá cheann, ag caolú na gcomhpháirteanna tuaslagóra agus ag cruthú coinníollacha fabhracha le haghaidh ocsaídiúcháin. Is féidir é seo a bheith mar thoradh ar easnaimh ghalbhánuithe ar bhallaí istigh na bpoll ag an dá cheann agus go dtarlódh "pléascadh" (scagadh tapa leacht since) le linn galbhánú tumoideachais.