Tagraíonn ocsaídiú do ról CO2, H2O, agus O2 sa ghás foirnéise le linn téimh. Is é sin, a dhó), an ráta ábhartha a laghdú, agus ag an am céanna, cuirfidh carnadh craiceann ocsaíd iarainn faoi deara creimeadh na n-ábhar teasfhulangacha agus laghdóidh sé saol seirbhíse na sorn. Ina theannta sin, tá an ráta téimh craiceann ocsaíd iarainn i bhfad níos ísle ná an miotail, rud a dhéanann difear do théamh an billet.
Is é craiceann ocsaíd iarainn an táirge ocsaídiúcháin de chruach, atá roinnte ina thrí shraith de Fe2O3, Fe3O4, agus Feo ón taobh amuigh go dtí an taobh istigh. Chruthaigh na torthaí tástála gurb ionann FE2O3 agus 10%, cuntas Fe3O4 do 50%, b’ionann FEO agus 40%, agus bhí an leáphointe thart ar 1300-13501 céim C.
Is iad na fachtóirí a mbíonn tionchar acu ar ocsaídiú miotail ná teocht téimh billet feadáin, am téimh, agus tógáil gáis san fhoirnéis. Ina measc, tá tionchar níos mó ag an atmaisféar agus an teocht téimh san fhoirnéis, agus bíonn tionchar ag an am téimh go príomha ar an méid cruach a dhó.
(1) Ní ocsaídíonn teocht an chruach teocht píopa cruach roimh 800 céim C, agus tá teocht an fheadáin ag luasghéarú go mór ag an teocht os cionn 800 céim C;
(2) Am fanacht teocht ard, an níos faide fanacht folamh an fheadáin sa limistéar teocht ard, an níos ocsaídithe agus a dhó, is ea is tromchúisí;
(3) An níos déine atmaisféar an fhoirgnimh gháis foirnéise, is déine an ocsaídiú agus an dó.
