Cén fáth go bhfuil cáilíocht táirgí galbhánú te-tumtha próisis thirim níos fearr ná cáilíocht an phróisis fhliuch?

I galbhánú te-tumtha "próiseas tirim", is féidir alúmanam a chur leis an folctha since chun struchtúr agus tiús an chiseal cóimhiotail iarann-since a fheabhsú, rud a fhágann go bhfuil ciseal since íon geal agus feidhmíocht lúbthachta maith. Idir an dá linn, le linn galbhánú te-tumtha, tá an flosc curtha i bhfeidhm cheana féin ar dhromchla an phíobáin chruach, agus tá an clóiríd since sa flux tar éis tosú ag imoibriú beagán leis an tsubstráit chruach. De réir mar a ardaíonn teocht an phíobáin chruach le linn a thriomú, luasghéaraíonn an t-imoibriú. Dá bhrí sin, a luaithe a bhíonn an píopa cruach báite sa dabhach since le haghaidh galbhánú, sroicheann an t-imoibriú iarann-since a bhuaic. Cinntíonn sé seo go mbeidh dóthain ama imoibrithe idir iarann ​​agus sinc ó fheidhmiú an fhlosc go dtí an tumadh i since, rud a fhágann gur lú an seans go dtarlóidh galbhánú caillte. Mar sin féin, níl na coinníollacha fabhracha seo ag baint le galbhánú te-tumtha an "phróisis fhliuch". Ar an gcéad dul síos, ní féidir alúmanam a chur leis an dromchla folctha since. Fiú má chuirtear alúmanam leis, imoibríonn sé leis an bhflosc clóiríd chun clóiríd alúmanaim a fhoirmiú, rud a luainíonn ansin. Ina theannta sin, sa ghalbhánú te-tumtha "próiseas fliuch", ní thosaíonn an píopa cruach ach teagmháil a dhéanamh le sraith tanaí flux ar an dromchla folctha since nuair nach bhfuil sé brataithe le since fós. Mar thoradh air seo tá tréimhse an-ghearr le haghaidh cur i bhfeidhm flux agus cumhacht glantacháin ceimiceach níos laige, gan gníomhachtú go leor ar dhromchla an phíobáin chruach. Cuireann sé seo isteach ar an imoibriú iarann-since agus méadaíonn sé an dóchúlacht go gcaillfear galbhánú.