Cúiseanna le Torthaí Níos Fearr a Bhaint Amach Nuair a Ascalaítear Feadáin Cruach nó Ag Corraigh an Réitigh Le linn Piocadh

Nuair a dhéantar feadáin cruach a mhiotail, breathnaítear na heispéiris seo a leanas go coitianta: Ar an gcéad dul síos, nuair a bhíonn na feadáin chruach ascalaithe nó nuair a bhíonn an tuaslagán picilte ag téamh gaile, tá an luas picilte i bhfad níos tapúla ná nuair a fhágtar na feadáin chruach ina stad sa réiteach picilte. Mar shampla, nuair a bhíonn feadáin cruach picilte i gciseán picilte ag gluaiseacht go cómhalartach le luas tairiscint 30 uair in aghaidh an nóiméid, is féidir an luas picilte a mhéadú thart ar 70%; má úsáidtear aer te chun an tuaslagán aigéad a chorraí, is féidir luas picilte na feadáin cruach a mhéadú thart ar 20%. Ar an dara dul síos, toisc go bhfuil dromchla na feadáin cruach á sciúradh ag an réiteach picilte, laghdaítear an ceangal hidrigine, rud a fhágann go bhfuil níos lú idirleata hidrigine isteach sa tsubstráit chruach. Laghdaíonn sé seo minicíocht bhrabús aigéad agus cinntíonn sé neart meicniúil na feadáin cruach. Ag an am céanna, mar gheall ar an éifeacht sciúradh, déantar boilgeoga gaile a chloíonn le dromchla na feadáin cruach chomh maith le neamhíonachtaí eile, salainn iarainn, agus scála muileann a scafa, rud a fhágann go bhfuil dromchla feadán cruach glan. Ar an tríú dul síos, is féidir comhdhéanamh aonfhoirmeach a choinneáil trí an tuaslagán picilte a chorraí, rud a cheadaíonn úsáid mhéadaithe an tuaslagáin mhiotail.