Tá creimeadh cótaí since taobh istigh i bhfad níos lú déine ná lasmuigh mar gheall ar easpa creimeadh uisce báistí, go ginearálta laghdaítear thart ar cheithre chúigiú. Is é príomhchúis creimeadh faoi dhíon ná ard-taise aeir nó táirgí neamhchríochnaithe a stóráil nach bhfuil triomaithe go hiomlán, rud a fhágann go bhfuil comhdhlúthú scannán uisce ar dhromchla an sciath since. De réir sonraí, tá an creimeadh is déine nuair a shroicheann an cion taise san aer 60% agus 85-95%. Is dóichí go dtarlóidh creimeadh i stórais le linn an gheimhridh. Tarlaíonn creimeadh de ghnáth faoi shraith tanaí leacht ina bhfuil tiúchan ard ocsaigine. Mar sin, braitheann an ráta creimeadh go príomha ar idirleathadh ocsaigine laistigh den chiseal creimeadh tais.
Murab ionann agus creimeadh lasmuigh, ní dhéantar táirgí creimthe bratuithe since taobh istigh a nite le huisce báistí ach ina ionad sin carnann siad ag an suíomh creimthe agus leathnaíonn siad de réir a chéile. Dá bhrí sin, éiríonn an struchtúr scagach, agus a toirt agus meáchan a mhéadú. Tá na táirgí creimeadh go láidir alcaileach.
In aer cistine, ina bhfuil go leor gáis a ghintear ó chócaireacht agus ó dhó, tá an ráta creimeadh thart ar thrí huaire níos airde ná mar is gnách.
Is iad na príomh-tháirgí creimthe a bhaineann le bratuithe since taobh istigh ná hiodrocsaíd since agus carbónáit since.
